Met de eerste sessie om 9 uur begon de dag vroeg. Anders dan de dag ervoor was er niet als eerste een keynote speech maar begon het met paralelle sessies.

“Could I just ask you a few questions as you have sex on this park bench” was een sessie die gehouden werd door twee Britse dames. Tijdens deze sessie beschreven ze het onderzoek dat ze gehouden hadden om meer inzicht te krijgen in de belevingswereld van Britse tieners. Hierin beschreven ze problemen waar GGD’s met hun onderzoek ook tegenaan lopen (zoals sociaal wenselijke antwoorden en het bereiken van de doelgroep). Een van de technieken die ze gebruikt hebben noemde ze Creative conference. Meerdere focusgroepen met jongeren tegelijkertijd in een grote ruimte houden. Op deze manier voelden de jongeren zich meer op hun gemak en praatte ze meer. Kopieeren is dan juist wenselijk.

Tegelijkertijd werd in een andere zaal de sessie “from social engineering to social networking” gehouden door David Stark van TNS Canadian Facts.  Zijn praatje begon met de waarschuwing dat je moet oppassen wat je op internet zet, en dan vooral persoonlijke informatie op sites als Facebook, omdat hier misbruik van gemaakt kan worden. Dat verhaal hebben we natuurlijk al vaker gehoord, maar nieuw voor mij was dat tegenwoordig de identiteit van onderzoekbureaus wordt gestolen/overgenomen om op die manier betrouwbaar over te komen en zo mensen over te halen private info weg te geven, ‘het is toch immers een onderzoeksbureau dat mij die informatie vraagt, dus het zal wel betrouwbaar zijn’… Overigens had hij geen enkele oplossing hiervoor, maar het was een leuk verhaal om te horen.

Direct daarna was de sessie “evaluating social mission projects in emerging & bottom of the pyramid markets”. Hierin beschreven twee Indonesische onderzoeksters hoe ze onderzoek deden bij de vaak analfabetische bevolking van Indonesië. Omdat innovatie in de toelichting voorkwam ben ik blijven zitten want; wellicht nieuwe digitale technieken. Niets was minder waar. Het doel was om het poetsgedrag van 4-8 jarigen te monitoren. De innovatie bleek dagboekjes en stickervellen. Waarbij het gedrag van de hele dag werd vastgelegd. Ondanks dat er geen techniek werd gebruikt toch leuk.

“On the edge or over the edge” ging over onderzoek in de medische wereld. Hoe doe je onderzoek bij HIV patiënten. De belangrijkste knelpunten daarin waren Toestemming, Selectie, Incentives en Ethiek. Als je zelf al actief bent binnen onderzoek in de medische wereld zijn het allemaal bekende issue’s. voor onderzoekers die nog geen onderzoek in de zorgmarkt hebben verricht was het een goede introductie. Er werd met geen woord gerept over beveiliging van data. Terwijl dat juist bij dit type onderzoek van levensbelang is.

Jeroen Rietberg (intellex) en Ineke van Meel (Randstad) hielden een presentatie over dynamic reporting. “Information a la carte”. Tijdens deze sessie werd duidelijk gemaakt dat als je een dashboard of portal maakt je vanuit de klant moet denken. Dus ga met de gebruikers van de data praten wat ze willen zien. Geef de informatie die relevant is, en werk vanuit daar naar de data die je nodig hebt. Lever niet een vraag per vraag rapport waar de marketeer niets mee kan. Een leuke, praktische sessie.

Na de Nederlandse lunch (leuk initiatief van Jochem van Ferro om met alle op het congres aanwezige Nederlanders te luchen) een masterclass communities gevolgd van Ray Pointer van Virtual Surveys. Zijn inleidende verhaal was erg vermakelijk, en hij wist hiermee een goed geleide en levendige discussie over het nut en doel van online communities los te maken. Veel uiteenlopende meningen gehoord van allerlei experts op dit gebied. De discussie was zo succesvol dat het ingrijpen van Ray af en toe noodzakelijk was. Had hij dit niet gedaan dan had de discussie nog steeds voort geduurd.  Een poging om een conclusie te trekken uit al deze meningen: online communities kunnen erg veel kansen bieden, mits goed aangepakt. Doe je het slim, dan combineer je marktonderzoek met markting om een band op te bouwen met je respondenten.

Op de masterclass volgde, na een korte pauze, een leuk presentatieconcept: The global expedition: Pecha Kucha. Een format waarbij elke presenter exact 20 slides krijgt van 20 sec elk. Niet meer, niet minder. Ontzettend leuke manier op in een korte tijd op een entertainende manier je verhaal te vertellen. Deze Pecha Kucha ging over 5 regio’s. Van elke regio een snelle indicatie van hoe het marktonderzoek er in die regio voor staat. Als eerste was Noord Amerika aan de beurt. Vraagstelling: wie heeft de macht in Noord Amerika? Conclusie: de consumenten, maar ze weten het zelf niet. Vervolgens Latijns Amerika met een snelle overview van alle tegenstrijdigheden die dit continent kent. Veel grappige tegenstellingen langs zien komen. Als derde werd Europa besproken. Het ging hierbij (natuurlijk) over de crisis en dan voornamelijk hoe deze invloed heeft op merken. Het verhaal was nogal onsamenhangend, heb er dus eigenlijk ook geen antwoord uit kunnen halen. Afrika, ook over de economische crisis. Ontzettend geestig verhaal te horen gekregen met als eindconclusie dat Afrika eigenlijk al 100 jaar lang dacht in een crisis te zitten, en dus ook niet bang was voor een ‘nieuw’ crisis. Desondanks heeft deze crisis er in Afrika wel toe geleid dat er op innovatieve manieren over onderzoek na wordt gedacht, en heeft het eigenlijk een stimulans gegeven voor het continent. Als laatste was Azie aan de beurt, hierbij ging het voornamelijk over India. De middenklasse in dit land zit in een ongelofelijke groei. De samenstelling van de indiaase bevolking veranderd hierdoor radicaal. Marktonderzoek moet vooral zorgen dat ze flexibel om kunnen gaan met deze snelle veranderingen.

Als laatste keynote was Adam Werbach. Zijn presentatie “Strategy for sustainability” had weinig strategie in zich, maar was goed te volgen en naast beangstigend ook inspirerend. Volgens hem heeft de overheid de afgelopen jaren niets gedaan aan sustainability. Hij ziet de ontwikkeling komen van commerciële organisaties en roept ons allen op om Northern Stars te definieren. Een streven van een bedrijf waar je naartoe zou kunnen werken. Dong Energy bijvoorbeeld heeft als doel om van 85% fossiele brandstof naar 85% schone bronnen te gaan.

Wiggert & Robert